Suikerbonen
Dit bericht werd geplaatst in Dagdagelijks, Zelf gemaakt en getagged met , door Inge op 15 augustus 2016
Voeg een reactie toe

Hoera! Een nieuw zoon Rein!

En daar horen suikerbonen bij. Omdat ik bij mijn 2 oudste zonnen iets leuks, kleurijk en origineel erbij had, een popup popje bij Daan en een houten clown balpen bij Wout. Moest ik nu toch ook iets leuks, kleurrijk en origineel vinden. Maar helaas na 7 jaar bestaat die webwinkel van toen niet meer. Dus dacht ik laten we het dan via bol het bestellen. Na veel zoeken heb ik het eindelijk gevonden, houten dieren stempels met een kleurrijk stempelkussen. 

Heel enthousiast plaats ik mijn bestelling en dan begin ik de problemen met de website van bol te ontdekken. Omdat bol ook een verzamepunt van veel verschillende websites en die winkels blijkbaar artikelen kunnen ingeven via een code en op bol aangeboden worden. Komt dat zelfde product niet bij al die winkels overeen. Zo koste een doosje stempels in 1 winkel 40 euro voor 24 stuks en in de andere 15 euro voor blijkbaar maar 1 stuk. En was de voorraad stempels en stempelkussens ook niet groot genoeg voor mijn om alles in 1 keer te kunnen kopen. Maar na een maand spannend de bolwinkel te controleren tot ik opnieuw kon bestellen, die dure stempels per stuk hebben we braafjes terug gestuurd, zijn we er toch geraakt.

Als was klaar voor de geboorte een mooi lint rond de stempels, doosjes voor de kleurrijke suikerbonen en leuke stift voor de naam en de geboorte datum te schrijven.

Dan na de grote dag alles mooi afgewerkt alleen, live is not perfect, de stift werkte wat tegen. Maar het resultaat mag er wel wezen.

Verbeelding Book Challenge Update
Dit bericht werd geplaatst in Dagdagelijks en getagged met door Joke op 6 juli 2016
Voeg een reactie toe

Begin dit jaar liet ik weten dat ik wel wou mee doen aan de Verbeelding book challenge. En hoe is het nu daarmee? Bij deze een overzichtje:

  1. Een boek dat meer dan 600 pagina’s telt (moet ik nog zoeken 400 à 500 pagina’s lukt wel maar verder nog niet)
  2. Een horror boek: De geur van sterfelijkheid van Simon Beckett
  3. Een detective: Zijderups van Robert Galbraith
  4. Een klassieker
  5. Een humoristisch boek: Nacht van de Struisvogel van Xander De Rycke
  6. Een briefroman
  7. Een debuut: Versplinterd van Dani Atkins
  8. Een boek waarin familie centraal staat: De wintertuin van Kristin Hannah
  9. Een boek waarin geestelijke gezondheid centraal staat: Versplinterd van Dani Atkins
  10. Een boek waarin de dood centraal staat
  11. Een boek waarin geloof/spiritualiteit centraal staat
  12. Een boek waarin eten centraal staat
  13. Een stiekem-wil-ik-niet-dat-iemand-weet-dat-ik-dit-boek-heb-gelezen-boek
  14. Een boek geschreven door een auteur met Afrikaanse roots
  15. Een boek geschreven door een auteur met Aziatische roots
  16. Een boek geschreven door een auteur met Latijns-Amerikaanse roots
  17. Een hervertelling van een bekend sprookje: Wie is er bang voor de boze heks? van Jonas Boets en Richard Verschraagen eigenlijk zijn het verschillende sprookjes en ja dit is een kinderboek (mijn dochter liet het rondslingeren en ik kon het niet laten om het te lezen)
  18. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij al boven de 65 was
  19. Een boek geschreven door een auteur toen hij/zij jonger was dan 25
  20. Een boek geschreven door een auteur die dezelfde voornaam heeft als jij
  21. Een boek waarin het hoofdpersonage holebi is
  22. Een boek waarin het hoofdpersonage een kind jonger dan 12 is
  23. Een boek waarin het hoofdpersonage geen mens is
  24. Een boek dat zich afspeelt in de toekomst
  25. Een boek dat zich afspeelt in een ver, ver verleden: De spookverschijning van Michael Punke alhoewel ik het misschien nog niet ver genoeg vind in het verleden, maar verlopig houden we het hierop
  26. Een boek dat springt tussen verschillende tijdsperiodes: De wintertuin van Kristin Hannah
  27. Een boek dat zich in de dichtstbijzijnde Vlaamse stad afspeelt (Help! Hoe zoek je op plaats? Zelf kan ik geen boek bedenken dat zich in Halle afspeelt)
  28. Een boek dat je in 2015 kocht en dat nog steeds ongelezen in de boekenkast staat (euh, boeken zijn voorlopig ingepakt voor de verhuis, dit zal dus voor in ons nieuw huisje zijn)
  29. Een boek van een auteur waarvan je in 2015 al iets las: De geur van sterfelijkheid van Simon Beckett
  30. Een boek dat een andere deelnemer van de Verbeelding Book Challenge je heeft gegeven (doordat we binnenkort verhuizen zijn al mijn boeken verlopig ingepakt dus ruilen zal verlopig even niet kunnen)

 

Dat zijn dus nog maar 10 van de 30 puntjes. Ik ga beter mijn best mogen doen in de tweede helft van het jaar.

Boshyacinten in het Hallerbos
Dit bericht werd geplaatst in Weg van huis en getagged met , , door Joke op 19 april 2016
Voeg een reactie toe

Het Hallerbos is een uitloper van het Zoniënwoud en is het hele jaar door leuk om in te wandelen. Maar deze tijd van het jaar heeft het bos iets magisch. Rond half april bloeien er de boshyacinten en dan lijkt het of de bomen zweven tussen de paarse bloemen. Naar het schijnt komen mensen van over de hele wereld speciaal hiervoor naar Halle. Vorige week zijn ze beginnen te bloeien en wij wilden er nog eens gaan wandelen.

Donderdagavond hebben we een kleine wandeling gedaan en Arlieke was zo teleurgesteld dat ze haar fototoestel vergeten was (ze had ze nochtans klaargelegd) dat we haar beloofd hebben van vrijdagavond terug te gaan. Dus hebben we nog een tweede wandeling gedaan op vrijdagavond, deze keer met haar fototoestel.

Als je ze zelf ook wil gaan zien dan moet je je haasten want de boshyacinten bloeien maar 2 à 3 weken. Blijf wel mooi op de aangelegde paden anders kunnen we er volgend jaar niet meer van genieten.

Nog een tip: Bezoek het Hallerbos tijdens valavond, de bloemen geuren dan het best. Als het dan ook nog rustig is dan kan je tussen de bloemen en de bomen hertjes zien.

Meer info op: www.hallerbos.be

CeJCj6mWoAA1o1c
22 maart 2016
Dit bericht werd geplaatst in Dagdagelijks door Joke op 23 maart 2016
Voeg een reactie toe

Het had een dag moeten zijn met gesprekken over De Mol: dat Gilles de mol was verraste me, ik was er nog steeds van overtuigd dat Hanne de mol was, dat zat al in mijn gedachten sinds de eerste aflevering. Dat Cathy zou winnen was geen verrassing, daar was ik ook redelijk snel van overtuigd.

Maar de dag draaide heel anders uit. Om 8u10 stapte ik het Zuidstation uit en het Hortaplein over naar mijn werk. Plots staken politieagenten me al lopend voorbij en deden ze teken naar de security om de deuren te openen (ik werk in hetzelfde gebouw als de spoorwegpolitie). Meteen wist ik dat er iets aan de hand was.

Na het opstarten van mijn laptop begonnen de eerste berichten van de aanslag op de luchthaven binnen te komen. De rest van de dag stonden in alle bureaus de nieuwssites open en werd er nog weinig gewerkt.
Verbaasd dat dit kon gebeuren was ik niet, om een of andere reden had ik wel gedacht dat Brussel er ooit ook aan zou moeten geloven. Dit gevoel had ik na Madrid en Londen enkele jaren geleden en na Parijs vorige november.

Opgelucht ben ik wel. Niet omdat ik toevallig niet op de plaatsen ben want waarom zou ik nu op de luchthaven zijn of in de metro? Maar opgelucht omdat het niet op mijn trein was, dat het niet in mijn directe buurt was. Alhoewel het wel heel dichtbij was. Vanuit mijn bureau kon ik zien hoe het Zuidstation ontruimd werd. Vanuit mijn bureau kon ik zien hoe DOVO aan het werk was rond de Zuidertoren (waar er twee verdachte pakketten lagen). Vanuit mijn bureau kon ik zien hoe de politie zich klaarmaakte om het station terug te openen met de nodige voorzorgsmaatregelen.

Toen rond de middag gezegd werd dat de scholen hun uitstappen moesten uitstellen of schrappen voelde ik zo al het verdriet van Arlieke omdat ze die namiddag niet op sportuitstap zou kunnen gaan, ze keek daar al 2 weken naar uit. Het werd een beetje goedgemaakt door in de klas naar de film van de Minions te kijken.

De hele dag hebben we het nieuws gevolgd, bij veel beelden kreeg ik de tranen in de ogen. Beelden van de gruwel. Beelden van de ravage. Maar ook beelden van de solidariteit, van helpende mensen, … ’s Avonds hebben we hier beslist om naar iets anders te kijken en daardoor hebben we de dag toch nog rustig kunnen afsluiten.

Vandaag zijn we woensdag en dan werk ik van thuis uit. Als we morgen terug naar het werk moeten dan ga ik gewoon terug met de trein naar Brussel. Een aanslag kan nog altijd terug komen maar ondertussen nemen we weer ons gewone leventje op en daar hoort werken in Brussel bij.

Mijn eerste blogmeeting
Dit bericht werd geplaatst in Dagdagelijks door Joke op 17 maart 2016
Voeg een reactie toe

2 weken geleden ben ik voor het eerst naar een blogmeeting geweest. Ik had hier een beetje zenuwen voor maar uiteindelijk bleek het allemaal heel goed mee te vallen.

De blogmeeting was er gekomen door de cursus Meststoffen voor je blog waaraan ik eerder heb deelgenomen (ik weet dat je dit misschien nog niet hard merkt aan deze blog maar ik ben er aan het werken). Bij de cursus hoort een facebookgroep en daar werd er geopperd om eens af te spreken.

blogmeetingGerhilde heeft de organisatie op zich genomen en ze heeft dat goed gedaan. De locatie, Bar’rique in Berchem, was prima gevonden, vlak aan het station (eigenlijk was ik blij dat ik de auto niet kon hebben want ik ging het niet leuk gevonden hebben om daar parkeerplaats te zoeken). Het eten was goed en het gezelschap was prima.

19 vrouwen aan het babbelen dat geeft voor mij dat dit een beetje overweldigend was. Moesten mijn collega’s zich afvragen waarom ik van tijd zo stil was, dat is omdat ik gedeeltelijk doof ben en zoveel gebabbel maakt dat ik mij enorm moet concentreren om de gesprekken te volgen. Je moet dus niet denken dat ik het niet leuk vond hoor.

Voor wie er niet bij was, de andere leuke dames waren: Annelies, Anske, Bibiane, Caroline, Cathy, Gerhilde, Inne, Kathleen, Kelly, Kelly, Marieke, Mieke, Patricia, Saar, Sabrina, Sofie, Stephanie en Tine.

Nog een dank u aan Kathleen, voor het maken van de cursus en aan Gerhilde, voor het organiseren van de meeting. Tot een volgende keer!

(Euhm, volgende keer moet ik ook meer foto’s trekken zodat ik ook wat meer sfeerbeelden zou kunnen laten zien.)

Waarom ik niet graag naar de kapper ga
Dit bericht werd geplaatst in Dagdagelijks door Joke op 29 januari 2016
2 reacties

Ik ga niet graag naar de kapper, hoe minder ik daar naar toe moet hoe beter en sinds ik mijn haar weer laat groeien ga ik nog minder. Afgelopen jaar ben ik welgeteld één keer naar de kapper geweest, in december. En de volgende keer dat ik naar de kapper zal gaan zal waarschijnlijk niet voor december zijn.

Elke keer is er weer iets waardoor ik met een slecht humeur buiten ga:

  • Ik heb krullen en ik vind dat niet erg. Ik steek niet veel tijd in mijn haar op gewone dagen, ik heb eigenlijk zelfs niet eens een haardroger. Dit zeg ik ook elke keer tegen de kapper maar toch ga ik er regelmatig buiten met een kapsel waar je een uur werk aan hebt om de krullen eruit te halen, een enkele keer was het zelfs ook zo geknipt dat als ik dit niet deed dat mijn haar op niets trok.
  • Elke keer zeg ik ook dat ze mijn haar niet moeten brushen, dat ik het liever natuurlijk laat drogen. Maar daar wordt ook niet veel naar geluisterd, vooral als ik naar zo één van die ketens ga. Ik krijg dan als antwoord dat ik er toch sowieso voor moet betalen. Eenmaal thuis zet ik mij direct onder de douche om mijn haar terug opnieuw in model te leggen zoals ik het wil.
  • Mijn haar is ook nog eens behoorlijk droog en daar durft het ook al eens fout lopen. Er was eens zo’n stagiaire die mijn haar moest wassen en met een heel verveelde stem vroeg ze aan de bazin: Wat moet ik met dat haar doen (op een toon van: daar valt echt niets mee aan te vangen). Ik denk niet dat ze de eerste was die dat dacht, maar ze was wel de eerste die dat op zo’n toon zei.
  • Naar een zelfstandige kapper gaan is ook niet altijd de oplossing. Zoals die dat meer buiten heeft gestaan om haar sigaret te roken dan met mijn haar bezig te zijn: mijn haar wassen, spoelen en een haarmasker geven en dan efkes een sigaret gaan roken. Mijn haar spoelen en afdrogen en dan efkes een sigaret gaan roken. Mijn haar knippen en dan een sigaret gaan roken. Mijn haar drogen (nee niet brushen) en dan efkes een sigaret gaan roken. Mijn geld in ontvangst nemen en voor dat ik mijn jas weer aan heb staat ze al terug buiten voor de volgende sigaret. Nu ben ik wel blij dat ze elke naar buiten ging om te roken en het niet binnen deed, dat moet ik wel eerlijk toegeven.
  • Een afspraak maken lukt ook niet altijd juist: Begin november maak ik een afspraak om er met kerstavond er goed uit te zien. Ik kom 24 december binnen bij de kapper en blijkt dat ze dit niet hebben opgeschreven en er is geen plaats meer voor mij. Maak ik daarvoor al begin november een afspraak!
  • Of een afspraak maken om 17 uur en pas om 19 uur is het mijn beurt, terug een afspraak maken om 17 uur twee maanden later en het was weer bijna 19 uur tegen dat het aan mij was. Een laatste poging nemen om een afspraak te maken om 17 uur, ze zegt er zelfs bij dat ze het uur daarvoor niemand zal nemen zodat het zeker om 17 uur aan mij zal zijn, want ze vond het erg dat dit nu al 2x gebeurd was. Maar neen het was weeral al 18 uur gepasseerd. Ik heb geen nieuwe afspraak meer gemaakt…
  • Afgelopen maand zeg ik tegen mijn man dat het al lang geleden was dat ik nog last had gehad van roos, hij zei me dat ik waarschijnlijk nu de juiste shampoo gevonden had. De avond voor ik naar de kapper ging was ik in bad geweest maar ik had geen goesting om mijn haar te wassen. De dag erna had ik dus voor het eerst in maanden nog eens last van roos, dat komt ervan als je je haar nat maakt in bad zonder het te willen wassen. Bij de kapper heb ik het wel mogen horen hoor. De eerste kapper zei het mij toen ze mijn haar aan het wassen was, gewoon praatjes om mij hun shampoo te doen kopen, dacht ik toen. De tweede zei het mij toen ze mijn haar spoelde, het begon mij een beetje te irriteren. De derde kapster zei het nogmaals toen ze mijn haar knipte en toen ben ik uitgevlogen: Ja ik heb vandaag last van roos, neen dat ligt niet aan mijn shampoo, ik heb nu al maanden geen last meer gehad, neen je helpt mij echt niet door dat te blijven herhalen!

Als iemand een goede kapper weet in Buizingen of Halle waarbij de kans klein is dat ik iets uit het bovenstaande lijstje moet meemaken, laat het mij dan weten. Misschien dat ik dan toch nog eens voor december naar de kapper ga…

Dag 2015! Welkom 2016!
Dit bericht werd geplaatst in Dagdagelijks en getagged met , , door Joke op 10 januari 2016
1 reactie

De eindejaarsfeesten zijn nu echt gedaan. De kerstboom is opgeruimd. Nu kunnen we ons volledig richten op 2016.

Maar eerst nog eventjes over de laatste dagen van 2015. Ik heb mij ook laten verleiden om eens iets te doen voor een onbekende (in ruil dat een onbekende ook iets voor mij doet). Ik heb hiervoor meegedaan aan de kerstruil van Big City Life en de kerstkaartenruil van Nummer 44

Zelf mocht ik een kaartje sturen naar Liese en Haaike. Het cadeautje mocht ik sturen naar Liesbet.

Ik kreeg kaartjes van Camilla en Mme Carper. Het cadeautje kwam van Matthias. Bedankt voor jullie kaartjes/cadeautje, ik keek er met plezier naar uit en vond het leuk om ze terug te vinden in mijn brievenbus!

Dank u Romina van Big City Life en Meisje van Nummer 44. Het was een leuke ervaring en ik heb weer veel nieuwe blogs leren kennen.

Nu richten we ons op 2016.

Vorig jaar probeerde ik al mee te doen aan de verbeelding book challenge maar dat is toen niet echt gelukt. Ik dacht dat ik met gewoon te lezen wel veel puntjes zou schrappen, ja dat is waar maar lang niet genoeg. Dit jaar ga ik beter mijn best doen en echt boeken zoeken die voor de puntjes passen en niet enkel lezen wat ik zelf wil lezen. Hopelijk ontdek ik zo ook eens andere boeken. De verbeelding book challenge 2016 kan je hier vinden.

Puntje 26 (Een boek dat springt tussen verschillende tijdsperiodes) kan ik alvast afvinken: Het eerste boek dat ik dit jaar gelezen heb is De wintertuin van Kristin Hannah.

Het nieuwjaarscadeautje dat ik voor mezelf gekocht is een naaimachine. Dus ik wil dit jaar ook een beetje naaien. Ik heb wel al eens genaaid maar dat is al lang geleden (zo ongeveer 15 jaar) dus we gaan niet te moeilijk beginnen met een rokje voor Arlieke.

Om meer lezers te krijgen heb ik beslist om een Facebook-pagina aan te maken voor de website, want nieuwe lezers bij krijgen is altijd leuk, hoeveel lezers je ook hebt. Dus als je liever de website volgt via Facebook dat kan nu ook! Voor mezelf gebruik ik eigenlijk niet zoveel Facebook dus ik hoop dat ik het een beetje goed doe.